Autistisch gebouw uitgebuit door eigenaar

Tussen de Stille Veerkade en Rabijn Maarsen plein ligt een Qpark parkeergarage. Een ontwerp uit de jaren 80, dat zie je zo. Uit alles blijkt dat het gebouw beheerd wordt door een ongeïnteresseerde eigenaar. Het is in geen jaren schoongemaakt en de ramen zijn misschien wel sinds de oplevering niet gewassen. Alleen aan de Stille Veerkade, waar de parkeergarage over het trottoir hangt en bijna constant een pislucht hangt, worden aanplakbiljetten en grafitti verwijderd. Hoe kunnen we nu stellen dat zo'n gebouw een bijdrage levert aan de stad -naast haar functie-. Het is een gebouw dat je alleen maar onveiliger laat voelen.

Op zaterdagmiddag staat er op het Rabbijn Maarsen plein een lange rij mensen voor de betaalautomaten. Er zijn er maar twee. Een ander teken dat het gebouw puur op winst geëxploiteerd wordt. Toch kunnen we niet alleen de gebruiker / eigenaar verantwoordelijk houden voor de staat waarin deze garage zich bevindt. Hoe heeft de ontwerper ooit zo'n gebouw met deze onvriendelijke uitstraling kunnen verzinnen. Hoe het anders kan? Zie de torengarage. Een elegante ronding, mooie baksteen en af en toe gewoon onderhouden.

Ramen passen soms wel en soms niet

In het Westland is deze nieuwe school gerealiseerd. Een ongeïnspireerd en eenvoudig ontwerp. Dat zie je het best in de zeer vreemde raamdetaillering. In de bakstenen geveldelen zijn spaarzaam openingen aangebracht. Deze openingen hebben een verticale oriëntatie. Binnen deze opening is een raam geplaatst dat eigenlijk geen oriëntatie heeft. De rest van de opening is dichtgezet met een plaat in een zelfde kleur als het baksteen en nog 2 soorten grijs. Maar dat is niet alles. De overgebleven raampartij is nog een keer onderverdeeld. Dat was echt niet noodzakelijk. Het raam bestaat uit een bijna vierkant deel en een heel klein verticaal streepje glas. Het geheel geeft het idee dat ze eigenlijk de verkeerde raamkozijnen besteld hadden.

Dan de zonwering. Net als bij een deel van de beplating boven en onder de ramen is hier gekozen om de kleur van de baksteen zo dicht mogelijk te benaderen. Dan valt de zonnewering zogenaamd niet p. Ongetwijfeld staan in het bestek dezelfde RAL kleuren vermeldt. Maar de realiteit is anders. Materialen hebben nu eenmaal andere karakteristieken door ruwheid en structuur.De kleurstelling mag het dan net niet zijn. Het hele gebouw is het bij lange na niet.

De regenpijp

In een beschutte hoek van de Stationsweg vinden we dit vreselijke project. Net niet verscholen in een steeg wordt je altijd met dit gebouw geconfronteerd. Het ziet er verveeld en slecht gedetailleerd uit. Ook detoneert de vormgeving op deze plek nogal. Het is een gevel zonder enige diepte. Alles moest in een vlak worden opgelost. Alleen het glazen franse balkon geeft een beetje diepte.

Dan het ergste: De eigenaar wilde overduidelijk geen regenpijpen aan de straat. In zijn optiek zeker te gevoelig voor vandalisme en beklimming in deze hoek van de straat. De architect heeft geluisterd en kwam met de oplossing: Inpandige regenpijpen. Helaas bleek dat te duur. En zie hier het resultaat. Een nisje waarin de regenpijp moet wegvallen. Maar dan wel met zo'n plaatje dat de boel op zijn plaats moet houden eroverheen. Hoe kan je als architect dit goedkeuren...