Starterswoning iXXiO

Architectenbureau iDX Architecten heeft de iXXiO ontworpen. Hoe meer xx-en en i-en, hoe hipper zullen ze gedacht hebben. Deze starterswoning met een zeer laag energieco efficient is ook nog eens zeer lelijk en armoedig. Hoe zou je hier in kunnen willen wonen? Daarnaast mis ik elk soort van architectuur. Of is dat de keuze voor de 3 verdiepingshoge ramen beneden -die niet open kunnen-? Of is dat de keuze voor de twee openslaande deuren -french balconies- op de eerste verdieping? De begane grond blijft daarnaast wel erg kaal emt 3 ramen en 1 deur.
In ieder geval ontbreekt enige detaillering - de regenpijp is nergens te bekennen bijvoorbeeld. En ook het afdak staat op zeer dunnen pootjes en is van zeer dunne materialen gemaakt.

Autistisch gebouw uitgebuit door eigenaar

Tussen de Stille Veerkade en Rabijn Maarsen plein ligt een Qpark parkeergarage. Een ontwerp uit de jaren 80, dat zie je zo. Uit alles blijkt dat het gebouw beheerd wordt door een ongeïnteresseerde eigenaar. Het is in geen jaren schoongemaakt en de ramen zijn misschien wel sinds de oplevering niet gewassen. Alleen aan de Stille Veerkade, waar de parkeergarage over het trottoir hangt en bijna constant een pislucht hangt, worden aanplakbiljetten en grafitti verwijderd. Hoe kunnen we nu stellen dat zo'n gebouw een bijdrage levert aan de stad -naast haar functie-. Het is een gebouw dat je alleen maar onveiliger laat voelen.

Op zaterdagmiddag staat er op het Rabbijn Maarsen plein een lange rij mensen voor de betaalautomaten. Er zijn er maar twee. Een ander teken dat het gebouw puur op winst geëxploiteerd wordt. Toch kunnen we niet alleen de gebruiker / eigenaar verantwoordelijk houden voor de staat waarin deze garage zich bevindt. Hoe heeft de ontwerper ooit zo'n gebouw met deze onvriendelijke uitstraling kunnen verzinnen. Hoe het anders kan? Zie de torengarage. Een elegante ronding, mooie baksteen en af en toe gewoon onderhouden.

Ramen passen soms wel en soms niet

In het Westland is deze nieuwe school gerealiseerd. Een ongeïnspireerd en eenvoudig ontwerp. Dat zie je het best in de zeer vreemde raamdetaillering. In de bakstenen geveldelen zijn spaarzaam openingen aangebracht. Deze openingen hebben een verticale oriëntatie. Binnen deze opening is een raam geplaatst dat eigenlijk geen oriëntatie heeft. De rest van de opening is dichtgezet met een plaat in een zelfde kleur als het baksteen en nog 2 soorten grijs. Maar dat is niet alles. De overgebleven raampartij is nog een keer onderverdeeld. Dat was echt niet noodzakelijk. Het raam bestaat uit een bijna vierkant deel en een heel klein verticaal streepje glas. Het geheel geeft het idee dat ze eigenlijk de verkeerde raamkozijnen besteld hadden.

Dan de zonwering. Net als bij een deel van de beplating boven en onder de ramen is hier gekozen om de kleur van de baksteen zo dicht mogelijk te benaderen. Dan valt de zonnewering zogenaamd niet p. Ongetwijfeld staan in het bestek dezelfde RAL kleuren vermeldt. Maar de realiteit is anders. Materialen hebben nu eenmaal andere karakteristieken door ruwheid en structuur.De kleurstelling mag het dan net niet zijn. Het hele gebouw is het bij lange na niet.

De regenpijp

In een beschutte hoek van de Stationsweg vinden we dit vreselijke project. Net niet verscholen in een steeg wordt je altijd met dit gebouw geconfronteerd. Het ziet er verveeld en slecht gedetailleerd uit. Ook detoneert de vormgeving op deze plek nogal. Het is een gevel zonder enige diepte. Alles moest in een vlak worden opgelost. Alleen het glazen franse balkon geeft een beetje diepte.

Dan het ergste: De eigenaar wilde overduidelijk geen regenpijpen aan de straat. In zijn optiek zeker te gevoelig voor vandalisme en beklimming in deze hoek van de straat. De architect heeft geluisterd en kwam met de oplossing: Inpandige regenpijpen. Helaas bleek dat te duur. En zie hier het resultaat. Een nisje waarin de regenpijp moet wegvallen. Maar dan wel met zo'n plaatje dat de boel op zijn plaats moet houden eroverheen. Hoe kan je als architect dit goedkeuren...

Wat is beneden alle peil?

Is het lelijkheid? Een bepaalde stijl die ons niet bevalt? Een mislukt proces? Een niet werkend plan? Een verschrikkelijk gebouw om in te werken?
Op zichzelf zijn deze kwalificaties te subjectief om te bepalen wat dit blog aan de kaak wil stellen. Zij zijn wel een indicatie van mogelijke fouten die de ontwerper aan te rekenen zijn - Een onvermogen om te maken wat werkt; Een onvermogen zich te verzetten tegen opdrachtgevers die een bepaalde handelswijze of verkeerde ideeën over het maken van ruimte hebben; Een onvermogen om de juiste stijl te vinden en materialen met elkaar te combineren.
Sommige fouten zijn natuurlijk niet alleen veroorzaakt door de ontwerper, maar ook door andere partijen in het proces. De opdrachtgever, de bouwer, de overheid; Deze partijen zullen echter niet nalaten om de ontwerper te gebruiken om haar, soms onjuiste of verkeerde, ambities na te streven. Wij willen de ontwerper wijzen op haar verantwoordelijkheden door te wijzen op de slechte voorbeelden, want ook in Nederland is de kwaliteit van het bouwen soms bedroevend.

Dit blog gaat dus over gemiste kansen. Kansen die je doorgaans maar eens in de 20-100 jaar krijgt. Het missen van deze kansen kan je dan ook opvatten als beneden elk peil.

Nederlandse Architectuur is helemaal niet zo goed.

De kwaliteit van de Nederlanse Architectuur is helemaal niet zo goed als we denken. Dit blog zal de smerige achterkant van de architectuurproductie in Nederland tonen. Heeft u voorbeelden? Stuur ze ons.